Ο κτηνοβάτης, η κοινωνία και η σεξουαλικότητα


Το περιστατικό με τον 61χρονο που συνουσιαζόταν με ζώα σε κτηνοτροφική μονάδα στη Χοιροκοιτία, έφερε ξανά στην επιφάνεια το θέμα της σεξουαλικότητας η οποία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η κανονικότητα που η κοινωνία επιβάλλει στο άτομο στο θέμα αυτό, δεν επιτρέπει την ηθική και την νομική αναγνώριση μιας διαφορετικής από την νορμαλ σεξουαλικότητα. Έτσι ορισμένες μορφές παρεκκλίνουσας σεξουαλικότητας απαγορεύονται διά νόμου και στιγματίζονται με βάση την συμβατική ηθική. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι δε μπορούμε να μελετήσουμε τη σεξουαλικότητα στο σύνολο της. Μάλιστα οφείλουμε να κατανοήσουμε τη σεξουαλικότητα, όχι μόνο τη κανονική αλλά και την παρεκκλίνουσα. Και όχι απλώς να τιμωρούμε τον φορέα της οποιασδήποτε μορφής παρεκκλίνουσας σεξουαλικότητας επειδή την εκδήλωσε. Η τιμωρία λειτουργεί αποτρεπτικά και επιτελεί τον σκοπό της συμμόρφωσης του ατόμου με τον κώδικα της συμπεριφοράς, αλλά δε μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα της παρεκκλίνουσας σεξουαλικότητας. Διότι όπως έδειξε πριν πάνω από 100 χρόνια ο πατέρας της ψυχανάλυσης, Σιγκμουντ Φρόυντ, μέχρι την ηλικία των 4-5 ετών η σεξουαλικότητα του ατόμου σχεδόν καθορίζεται και μπορεί να αλλάξει μορφή στα 12-13 έτη της ηλικίας του. Στη συνέχεια πολύ λίγο μπορεί να διαφοροποιηθεί και μόνο αν μεσολαβήσει κάποιος γεγονός που θα της δώσει νέα μορφή. Παρόλα αυτά η σεξουαλικότητα του κάθε ανθρώπου έχει όπως είπαμε σχεδόν καθοριστεί στην ηλικία των 4-5 ετών. Και δεν αλλάζει μέσα από την τιμωρία.
Ο Φρόυντ διατύπωσε την θεωρία του για την σεξουαλικότητα, πάνω στην οποία έχτισε την θεωρία της ψυχανάλυσης και της ψυχοπαθολογίας. Μάλιστα έγραψε για τη σεξουαλικότητα των παιδιών σε μια εποχή συντηρητική και στιγματίστηκε για αυτή του την πράξη. Όμως έδωσε τα φώτα του σε ένα θέμα ταμπού και έβαλε τις βάσεις για ένα νέο τομέα γνώσης, βοηθώντας έτσι την κοινωνία να αντιληφθεί ορισμένες όψεις της πραγματικότητας. Και μας έδειξε τις ψυχικές και άλλες διαδικασίες μέσα από τις οποίες διαμορφώνεται η σεξουαλικότητα κάποιου. Και μας δίδαξε το γεγονός ότι υπάρχουν συνάνθρωποι μας με σεξουαλικότητα διαφορετική από την κανονική και πως αυτά τα άτομα δεν επέλεξαν την σεξουαλικότητα τους. Αντίθετα η σεξουαλικότητα τους καθορίστηκε κατά την πρώϊμη παιδική ηλικία από διάφορους παράγοντες όπως είναι π.χ. το οιδιπόδειο σύμπλεγμα. Δηλαδή μέσα από την τριαδική σχέση παιδιού-μάνας-πατέρα που όπως έδειξε ο Φρόυντ παίρνει και σεξουαλική μορφή. Και σύμφωνα με τον πατέρα της ψυχανάλυσης η σεξουαλικότητα σε κάποιες περιπτώσεις δεν εξυπηρετεί τον σκοπό της αναπαραγωγής και άρα ξεφεύγει από τα πλαίσια της κανονικότητας. Δηλαδή για τον Φρόυντ νορμαλ σεξουαλικότητα θεωρείται αυτή που εξυπηρετεί την αναπαραγωγή του ανθρώπινου είδους. Οποιαδήποτε άλλη σεξουαλικότητα δεν εξυπηρετεί αυτό τον σκοπό όπως για παράδειγμα η παιδοφιλία κάποιων ατόμων δεν θεωρείται νορμάλ και κατατάσσεται στις παρεκκλίνουσες μορφές σεξουαλικότητας. Μάλιστα θεωρούσε παρεκκλίνουσα σεξουαλικότητα και την ομοφυλοφιλία αφού δεν εξυπηρετούσε το σκοπό της αναπαραγωγής του είδους. Βέβαια η συμβατική ηθική από τότε μέχρι σήμερα έχει αλλάξει και έχει γίνει πιο ανεκτική προς κάποιες μορφές σεξουαλικότητας που προηγουμένως θεωρούνταν παραβατική συμπεριφορά. Αυτό συνέβηκε με την ομοφυλοφιλία. Η διαφορά της ομοφυλοφιλίας από άλλες μορφές σεξουαλικότητας που εκφεύγουν του κανονικού είναι ότι η σεξουαλική πράξη γίνεται με τη συναίνεση και των δύο μερών. Σε αντίθεση με την παιδεραστία όπου ο παιδεραστής προβαίνει σε σεξουαλικές πράξεις κατά ανήλικου ατόμου χωρίς τη συγκατάθεση του ή μέσα από εκβιασμούς και τεχνάσματα. Και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που η ομοφυλοφιλία κατάφερε να γίνει στο τέλος να γίνει αποδεκτή και να νομιμοποιηθεί. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στην περίπτωση του μαζοχισμού και του σαδισμού που αφορά μια παρεκκλίνουσα σεξουαλική συμπεριφορά που εκδηλώνεται μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης μεταξύ δύο ενήλικων και με τη συναίνεση τους.
Από όλα τα πιο πάνω εκείνο που πρέπει να κρατήσουμε και κυρίως να κατανοήσουμε είναι το γεγονός ότι ο φορέας μιας παρεκκλίνουσας σεξουαλικότητας είναι εγκλωβισμένος μέσα σε αυτή και δεν το επέλεξε. Και λόγω του ότι η δική του σεξουαλικότητα ξεφεύγει από τα πλαίσια της νομιμότητας και προκαλεί ζημιά καλείται αυτός να καταστείλει από μόνος του τις σεξουαλικές του ορμές και να αποφύγει το ενδεχόμενο τις εκδηλώσει. Κάτι που απαιτεί τεράστια ψυχικά αποθέματα και σίγουρα ψυχολογική στήριξη ώστε να μετουσιώσει τις σεξουαλικές του ορμές σε πράξεις κοινωνικά αποδεκτές. Συνεπώς πρέπει πέραν της τιμωρίας να δούμε πως μπορούμε να βοήθησουμε αυτά τα άτομα. Και να χτίσουμε δομές ψυχολογικής και άλλης στήριξης προς αυτά τα άτομα. Η τιμωρία δεν είναι αρκετή αλλά ούτε και αποτελεί την πιο δίκαια πράξη. Απαιτείται λοιπόν να ληφθούν επιπλέον μέτρα που δε θα λειτουργούν μόνο κατασταλτικά αλλά θα στηρίζουν ψυχολογικά το φορέα μιας παρεκκλίνουσας σεξουαλικότητας ο οποίος καλείται να αντιμετωπίσει τις ορμές του αλλά και ένα άκρως εχθρικό κοινωνικό περιβάλλον. Αναγκάζεται να κρύβει τη σεξουαλικότητα του από τους υπόλοιπους και να προσπαθεί να τη νικήσει. Και βρίσκεται μόνος απέναντι στους νόμους της φύσης και της κοινωνίας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s